Wortel van Burn-out

In mijn werk kom ik regelmatig met mannen en vrouwen in contact die een hulpvraag hebben vanwege een burn-out, of soort gelijke patronen. De meeste mensen kijken naar burn-out en komen op kosten van hun baas vanuit goed werkgeverschap, voor een aantal interventies bij mij. Omdat ze op hun werk doordraaien en zaken niet meer op orde krijgen. Als je niet alleen inzoomt op de werk vraag maar juist het kader groter maakt, dan kom je aardig wat zaken tegen. Dan kun je de wortel van burn-out onderzoeken. Die duidelijk kan maken dat een burn-out, of overspannenheid misschien wel niks met werk te maken heeft. Maar dat het werk, of een “vervelende” collega, een wond blootlegt. Een blauwe plek op je ziel, waarvan het bestaan bedekt was. Met een dekentje, met schaamte, of met “te” hard werken.

Grenzeloos

Er komt een klant bij me die helemaal in onbalans is en een luide hulpvraag heeft. Over een casus die eigenlijk niks met haar en haar functioneren te maken heeft. Maar met incompetent gedrag in de professionele rol van een collega binnen het team. Het gedrag wat ze omschrijft is een en al manipulatie en als ze vertelt wat de geschiedenis is, die ze samen als collega’s hebben, kan ik zien dat ze in zijn verhaal is verdwenen.  Ik vraag haar wat het eerste echte moment is dat ze eigenlijk op deze collega is afgehaakt, maar toch is gebleven. Dat is al in sinds het eerste jaar van hun samenwerking aan de hand. (5 jaar geleden) Ik krijg details te horen die echt met werken niks te maken hebben, maar met macht en onmacht. En met het overtreden van grenzen.

Dam

Ik vraag haar of ze kan voelen dat de bakjes met dia’s van privé en werk door elkaar zijn geraakt. En of ze kan voelen dat deze collega een oude wond heeft bloot gelegd. Als we de dia’s opnieuw kunnen ordenen kan zij zich opnieuw tot hem en de werksituatie verhouden. En kan ze vanuit haar rol reageren op wat er nu speelt op het werk. De dam breekt als ik haar vraag hoe oud ze was toen er voor het eerst in haar leven het gevoel heeft gehad dat er een grens werd overtreden. Het antwoord is 4 jaar. Ik zie haar veranderen. Ik zie haar openen en ik voel hoe ze beseft wat ze heeft gestapeld. Haar misbruik overkwam haar toen ze 4 was. Later heeft haar vader heeft haar laten vallen als een baksteen en verdween hij uit haar leven toen ze in de pubertijd was. En zo zijn er nog een aantal zaken te noemen. Die het patroon bevestigd en herhaald hebben.

Regie hernemen

In het terug lopen van het tijdspad benoemd ze waar ze steeds weer van haar hart naar haar hoofd is gegaan. Om te analyseren en te overleven. En nu is het zo gestapeld, dat haar hoofd te vol is en er echt noodzaak is om anders naar haar verhaal te kijken. Ik bied haar aan met haar te kijken naar het hier en nu en hoe ze de “brand” uit haar lopende week kan halen. En ik vraag haar eens te voelen of ze daarna wil kijken naar de rest. Het is tijd. Tijd om de regie te nemen over haar eigen leven.

Opstellen

Als ze na een tafelopstelling kan voelen wat haar plaats is in de situatie op haar werk, doen we nog een geleide meditatie. Hierin kan ze voelen dat ze als volwassen vrouw een keuze heeft. Haar “bevroren zelven” ontdooien die vanaf haar vroege jeugd  in haar wonen. Dat ze die zelf kan gerust stellen, zodat ze helemaal naar het hier en nu kan komen. Om geheeld en stevig geworteld grenzen aan te geven. Omdat ze ze terug kan voelen. In haar hart, zonder analyses in haar hoofd. Leven met 2 voeten op de grond, met een ja die gevoeld kan worden. En een nee die waarde heeft.

Met regie over leven, werken en liefde. Eerst voor zichzelf, en dan voor een ander.

Share this post
  , ,


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.