Uit liefde geboren?

Ze komt bij mij in een workshop omdat ze een levensgroot verlangen heeft dat haar welzijn bepaald: Ze wil moeder worden. Maar dat lijkt haar niet gegeven te zijn. Niet op de natuurlijke manier. Tranen als ze naast me op de stoel komt zitten. Ik beloof haar om een opstelling te doen. Zodat zij met mij eens op een andere manier kan kijken waarom de levensenergie niet stroomt.  Ik benoem vooraf dat mijn intentie is, om op een andere manier te kijken naar haar levensvraag, zodat dat rust kan brengen in haar proces. En dat ik geen belofte doe dat daar dan perse een kindje van komt. Het kan acceptatie brengen. Op dat wat komt, of niet komt.  Ze is akkoord met de interventie.

Liefde?

Ze zet representanten neer voor:  haar hartenkind, zichzelf en voor haar partner. De vader van dit kindje dat al in haar hart woont maar niet in haar buik. En ik leg vloerankers neer voor de mislukte IVF pogingen. Voor de zwangerschappen die niet tot een baby hebben geleid. Het hartenkind, dat na de 3 miskramen komt, spreekt uit wel een link met pa te voelen maar niet met haar. Als ik naar het beeld kijk vraag ik hardop: waar is de liefde? Haar representant spreekt uit onrustig en boos te zijn. Op haar partner. Ik laat mijn klant haar eigen plaats innemen en tegen haar partner zeggen: Ik ben ontzettend boos! Op jou! Dit is jouw schuld, door jou moet het met IVF. Ik voel me alleen en ik heb je nodig.

Smeltwater.

Het kind maakt langzaam ook contact met deze moeder. De woede ontdooid.  Als zij met een druipneus en uitgelopen make up naar haar kind kijkt als ze zich heeft uitgesproken, dan pas kan het kind haar zien. Contact maken met deze moeder. Ik laat haar hardop zeggen: Ik ben jouw beste moeder. Dit is jouw beste vader. Je bent welkom in ons leven. Het kind spreekt uit contact te voelen met moeder. Niks ertussen.Wat ik zie in mijn werk rondom dit thema, is dat vrouwen eenzaam zijn in het proces. Als dat niet vanzelf gaat is er onbegrepen woede en frustratie.De band tussen partners lijkt te lijden onder de druk van een dergelijk verhaal.  Het is nodig om uit te spreken waar je bent onderweg. Naar elkaar als mogelijk toekomstige ouders. Steeds opnieuw moeite doen om samen het kind de weg te wijzen.

Van hart naar buik. Samen.

Share this post
  


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.