Mijn ervaring met fertiliteitsopstellingen

Mijn ervaring met fertiliteitsopstellingen

Mijn eigen periode van moeder worden en hoeveel kinderen dan was er een die zonder kunst en vlieg werk is verlopen wat zwanger worden betreft. Ik voelde zelf altijd mijn eitjes rijpen en “vallen”. Dus het was een kwestie van zelf min of meer het moment “kiezen” en dan was het weer zover. Tussen mijn 27e en mijn 30e levensjaar heb ik het voorrecht gehad 3 keer moeder te worden. Vragen over wat als dat niet lukt uit zichzelf heb ik me nooit af hoeven te vragen, want het ging erg makkelijk. In mijn praktijk als systemisch opsteller word mij soms gevraagd mee te kijken naar onvruchtbaarheid, en tien is geen toeval.

Het gaat niet om mij

Jaren later en mijn eigen vruchtbaarheid ver voorbij zie ik in mijn praktijk regelmatig mensen voorbij komen, met namen vrouwen, met een onvervulde kinderwens. Toen mij 10 jaar geleden voor het eerst  gevraagd werd om daar een systemische opstelling over te doen heb ik  aarzelend ja tegen gezegd. Omdat ik oprecht wilde weten of ik er wat mee kon. De afspraak was dat ik geen garanties af gaf en dat ik geen beloftes wilde doen, of voor God wilde spelen. Dat is echt nooit mijn bedoeling geweest. Na die sessies bij mij  heb ik  eigenlijk ook nooit specifiek gevraagd of men mij wilde laten weten of het “gelukt” was. Ik zag vrouwen vol verlangen hun opstelling neerzetten met representanten. In de opstelling zag ik de kinderen die al wel in het hart van deze moedige moeders woonden, maar nog niet de weg naar de buik hadden gevonden. Zij konden in de opstelling vaak dan toch wel de verbinding maken.

Beschikbare vaders of moeders

Ontroerd heb ik elke keer opnieuw gezien wat er als belemmering stond. Tussen moeders en hun kind. Of tussen de vader wiens energie via de moeder in het kind terecht zou komen, en hun kind. Als een vader bijvoorbeeld schuldgevoel heeft over zijn eerste huwelijk met kinderen, dat is gestrand, dan aarzelt deze vader soms onbewust om leven te brengen bij zijn nieuwe lief. Omdat de plaats van deze man is bij zijn zogenaamde “2e leg.” En die kroost energetisch de afstand tot zijn kinderen uit zijn eerste huwelijk vergroot. Ik zag deze kinderen de vader toestemming geven. En de weg was vrij voor nieuw geluk.

Terugblik

Nu, 10 jaar  later ga ik het hardop uitspreken: de kinderen die al een plekje in het hart van hun “onvruchtbare” moeders voelden , zijn de maand erop naar de buik van deze moeders gekomen. Alle 10 werden deze dames zwanger na de opstelling. Hoe mooi is dat? Dit gaat niet over mij, ik wil met deze column geen sfeer oproepen alsof ik een soort van vruchtbaarheids- of baarmoeder goeroe ben. Maar ik wil wel anderen de hand reiken die met deze pijn in hun leven rondlopen. Toeval is wat je toe valt. Inzichten die er toe doen maken de weg vrij. Ik gun vrouwen hun gevulde schoot, of rust in het feit dat ze voelen en helder hebben waarom het niet gaat lukken. Waarom ze niet ontvankelijk zijn voor nieuw leven.

Vertellen over zonder beloftes te doen

Ik heb lang geaarzeld maar tien is geen toeval. Tien opstellingen over dit thema hebben 10 keer opgeleverd dat het leven wel degelijk werd doorgegeven. Niet ter vervanging van IVF, of reguliere therapieën, maar wellicht als aanvulling van dat wat ontbreekt. Resultaten van verleden bieden geen garanties voor toekomst. Maar ik gun een ziel zijn aardse moeder en vader. Of ik gun die moeder of vader het kind in het hart, en in de buik. Er werd me laatst verteld dat een gynaecoloog haar client het advies had gegeven eens een familieopstelling te doen over de zwangerschap die er zonder aanwijsbare reden steeds maar niet kwam. Dan maakt mijn hart een sprongetje. Over het lot kan ik niets beslissen, maar ik kan wel verhelderen wat er nodig is om de weg naar hier vrij te maken.

Share this post
  , , , , ,


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.