Ben jij bang voor de dood?

Ben jij bang voor de dood?

Ze komt omdat ze al heel lang een verstoorde dag en nacht rust heeft. Omdat dat haar leven teveel gaat bepalen. Daar wil ze graag vanaf. De allesoverheersende angst die ze in heel haar lichaam voelt is niet te harden. Dood speelt hierbij de hoofdrol. Een gevoel van dood en dan een die haar “steeds opnieuw lastig valt”. De vrouw lijkt zich wat te schamen voor haar thema. Maar ik verzeker haar dat niks gek is op mijn workshop familieopstellingen. Ik zie een jonge vrouw van begin 20 die wat levensdoelen en verlangens betreft helemaal doet wat ze het allerliefst wil doen. Dan ineens is er dat verlammende dat haar elk moment van de dag zomaar ineens kan overvallen. Het voelt nu als tijd voor een reset.

Dood die lastig valt

Ik vraag of ze een representant kiest voor “de dood die haar lastig valt”, en een voor haar zelf. Haar representant kijkt naar de grond. Zweethanden, weet dat er een dood staat die haar lastig valt. Ze kan en wil er niet naar kijken. De representant van de dood die haar lastig valt kijkt eigenlijk best liefdevol naar haar. Deze wil wel even hardop en licht geïrriteerd benoemen dat hij haar helemaal niet lastig wil vallen. Ik vraag haar of ze op haar eigen plaats wil komen staan. Dan vul ik aan met een representant die staat voor dat wat haar kracht geeft, zodat ze weet dat er een anker is waarbij ze veilig is.

Eigen dood

Mijn wetend veld vul ik aan met een nieuwe representant: haar eigen dood. Deze kijkt rustig en daar kan haar representant wel meteen oogcontact mee maken. De representant van de dood die haar lastig valt geeft aan dat hij op de grond wil gaan liggen. Als hij dat doet gaat er een zucht door mijn  opstelling. Haar blik is meteen bij de representant op de grond en ze geeft aan dat ze er naast wil gaan liggen. Dat mag.

Proceswerk

Contact maken, ontdooien, voelen. Ze geeft aan dat ze zich heel vertrouwd voelt zo naast de representant op de grond. Ik vraag haar een hand op zijn  hand te leggen en naar hem te kijken. In de emotionele uitwisseling die volgt, zonder woorden, komt langzaam rust. Precies op het haar eigen beste tijdstip kijkt ze naar omhoog en geeft ze aan te willen komen staan.

Dood die rust brengt

Op de vraag welke man er verloren is gegaan geeft ze aan dat haar vader een tweelingbroer had die in de buik is overleden net voor de geboorte. Er gaat opnieuw een zucht door mijn opstelling. De vrouw kan nu kijken naar haar dood en naar wat haar kracht geeft. Zij geeft aan dat ze die kracht ook voelt. Ze is vrij. En rustig van binnen.

Share this post
  , ,


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.